De basis is ACT – Acceptance & Commitment Therapie

Bij het atelier kun je terecht voor diverse lastige situaties en problemen zoals; angstklachten, somberheid en depressie, maar ook voor stressklachten en burn-out (preventie), emotie regulatie, rouwverwerking, trauma, chronische pijn en vermoeidheid.

Met ACT leer je met meer afstand te kijken naar je gedachten en te ervaren wat er echt in je omgaat, wat echt belangrijk is voor jou. Door te stoppen met het vermijden van moeilijke situaties, emoties en gevoelens ontstaat er ruimte voor jou en wat belangrijk is voor jou.

Zo geeft het werken met ACT bijvoorbeeld ruimte aan verdriet; om wat pijn doet en is verloren, maar ook aan de warmte en liefde die je hebt gekend.

Bij ACT past een koffer vol methoden en manieren om mee te werken en daarmee veel ruimte om aan te sluiten wat bij jouw karakter en situatie past. Bij het Therapie Atelier doen we dat op een creatieve en actieve manier. Minder praten, meer doen. Ervaren wat je moeilijk of eng vindt en het toch doen. Je leert vanuit jezelf te leven, keuzes te maken volgens de waarden die jij belangrijk vindt zodat je het leven kunt gaan leven zoals dat bij jou past. Dat is ACT.

Voice dialogue is een methode om inzicht te krijgen in je handelen en wat jou drijft. De sessies bestaan eigenlijk uit gesprekken met delen van jezelf.

We hebben allemaal wel eens ervaren dat je dingen zegt of doet die je niet wilde zeggen of doen. Het is al gebeurd voor je er erg in hebt. Je drukt razendsnel emoties weg, zo snel dat je het niet eens opmerkt. Je vindt alles prima en dan ineens ontplof je of ben je uitgeput of verga je van de pijn. Chronische zelfoverschatting of geen nee kunnen zeggen omdat je de ander (onbewust) niet kunt laten vallen. Je moet helpen, je moet het gezellig maken, of je moet sterk zijn, je moet het goed doen etcetera. Het gevoel dat je krijgt als je dit niet doet is moeilijk te verdragen dus heb je jezelf aangeleerd dit weg te drukken. Geheel automatisch is er een kant in jou ontstaan die dat goed kan en daarmee de kwetsbaarheid probeert te beschermen. Hoe meer op de voorgrond hoe groter de kans dat het z’n doel voorbij schiet en je de tegenpool van deze kant (bijvoorbeeld zelfzorg) weggedrukt is en niet goed aanwezig kan zijn. Kortom hoe sterker een kant in jou op de voorgrond staat hoe minder de tegenpool er kan zijn. Zo is er bij veel hard weinig ruimte voor zacht. Iemand die heel veel geeft en dit vaak volautomatisch doet en dus eigenlijk wel moet geven, kan vaak minder goed ontvangen etc.

De verschillende kanten in jezelf noemen we delen of ikken. Het ene deel helpt je de dag door als je sterk moet over komen. Die zet de schouders eronder en zorgt dat je baas tevreden is of je collega’s je een toffe peer vinden. De ander helpt je je kalmte bewaren als iemand in paniek is en weer een ander weet hoe warmte te geven. Als dat is balans is helemaal prima. Maar vaak hebben we kanten die heel sterk zijn ontwikkeld.

Soms zeggen we zo ben ik nu eenmaal, of dat is de aard van het beestje. In die gevallen zijn bepaalde kanten zo sterk ontwikkeld dat we daarmee samenvallen. Soms handig maar het mag vaak ook een tandje minder. Die primaire delen zijn ontwikkeld vanuit een verleden en hielpen je overleven.

Iemand die altijd heel erg stoer en sterk doet heeft soms ook gewoon wat rust of zachtheid nodig. Als je altijd alles maar alleen doet kan je misschien wel eens wat hulp gebruiken. En iemand die altijd voor een ander zorgt kan vaak niet goed voor zichzelf zorgen. De kant van de zelfzorg is dan vaak weggestopt omdat het zorgen van een ander nodig was. Die kant wordt dan zo groot dan de andere kant naar de achtergrond verdwijnt.

De bedoeling is dat je inzicht krijgt in wat er in je onbewuste speelt, welke delen de overhand hebben en welke delen wat meer en minder aanwezig zouden mogen zijn. Er hoeft nadrukkelijk niets weg. We zoeken meer naar balans door te ervaren wat er in jou gebeurt en je zo zelf steeds meer bewuste keuzes maakt.